Narin, Diyarbakır’ın bir Kürt köyünde öldürüldü. İnsanlara bakıyorsunuz; sorumluları sıralıyorlar: devlet var, Hizbullah var; sadece Kürt kelimesi geçmiyor. Kürt yok, olay Arjantin’de olmuş!

Diyarbakır Belediye Eşbaşkanı kadın aklı başında bir konuşma yaptı: herkesi çocuklarına sahip çıkmaya çağırdı. Yozlaşan kültüre dikkat çekti.

Bu kültüre karşı mücadele vermeden devleti ya da şunu bunu suçlamakla bir şey olmaz.

Tipik Ortadoğu kültürüdür: kendisi dışında herkes sorumludur ve kendine “ben ne yapıyorum?” diye sormaz.

Narin’in naşının başına gelinliği de devlet koymadı herhalde; bu davranış bölgedeki açık zihniyeti göstermektedir.

Bunu belirtmek, buna karşı mücadele etmek gerekmez mi?

Önce kendine, kendi kültürüne bakacaksın…

Karşındakiler doğaldır ki her çeşit yozlaştırma yolunu deneyeceklerdir.

Sen ne yapıyorsun ve daha ne yapman gerekir?

Kafayı buna yormak gerekir.

Sadece devleti ve Hizbullah’ı protesto etme; yaygın aile kültürünü de protesto et!

Bu ülkede çocuklar en az sokak hayvanları kadar eziliyor.

Onların gelişmesi gereken kişiliği var, ailenin malı değiller; onlara istenildiği gibi davranılamaz.

Bu kültür ülkenin her tarafında bulunuyor ama Narin’in öldürüldüğü çevrede özellikle bulunuyor.

Bunu atlayarak protesto yaptığınız zaman ancak kendinizi geçici olarak rahatlatırsınız.